Poranna melancholia

       5.47 rano. Wolny powrót rowerem. Koniec imprez, alkoholi i ekscytacji kobietami.

morning_fog_by_fruity_nut_bats-d8uj83v

       Jestem sam, jadę wolno. Noc przycicha, ale ciągle trwa. Zostawiam za sobą bulgot pijaków i smutnych niewiast.

Jadę. Serce mi płacze. Że te liście tak spadają. Mijam przystanki pełne sobotnich pracowników. Stoją prosto, czyści i bez skazy. Ustępujący miejsca, nie chcący zwady, jadąc za chlebem. Młodzi starzy, babcie, kobiety, mężczyźni. Mają zadanie: zarobić i wrócić. Przetrwać.

Wschód przebija się przez noc. Bród czyści się jasnością. Nie ma nic, prócz szelestu liści i odgłosów miasta o poranku.

Jestem i żyję, i żyć będę.

 

 

Add a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


*


Fatal error: Using $this when not in object context in /home/rahulapl/domains/ohsisi.pl/public_html/wp-content/plugins/freshmail-newsletter/src/Plugin/Newsletter/Freshmail.php on line 1001